 |
 | |
Partijen zijn het principieel eens over de splitsing van de kinderbijslag
De partijen die met preformateur Elio Di Rupo (PS) praten over de staatshervorming zijn het principieel eens over de splitsing van de kinderbijslag. De N-VA zou daarmee een serieuze vette vis binnenhalen: jaarlijks wordt aan ruim 2,5 miljoen kinderen een slordige 5 miljard euro uitgekeerd. Maar de praktische invulling is nog een groot struikelblok tussen de regeringspartijen in spe, meldt De Morgen.
Ook over het arbeidsmarktbeleid wordt druk gepraat en is vooruitgang geboekt. De werkloosheidsuitkeringen zouden federaal blijven, de rest zou net als de kinderbijslag geregionaliseerd worden. Maar een akkoord zal er pas zijn als de toekomstige coalitiepartners, eventueel aangevuld met de groenen, het eens raken over een allesomvattend pakket aan hervormingen. De weerstand tegen een defederalisering van de kinderbijslag is volgens verschillende bronnen bij zowat alle partijen weggeëbd. Ook over de contouren van een splitsing zouden ze het al eens zijn. De financiering blijft federaal, het geld voor de kinderbijslag, momenteel circa vijf miljard euro, komt binnen via de sociale zekerheid. Maar de uitbetaling zou verhuizen naar de regio's. De splitsing van de kinderbijslag is niet alleen voor de N-VA, maar ook voor CD&V en sp.a belangrijk. In het regeerakkoord van de Vlaamse regering-Peeters II, waar ze alledrie deel van uitmaken, is immers een aanvullende kindertoeslag ingeschreven. Die was in 2009 een van de vijf speerpunten van de N-VA-campagne, maar werd voluit ondersteund door de andere partijen. Als het uitbetalen van de kinderbijslag een Vlaamse bevoegdheid wordt, is het voor de Vlaamse regering veel makkelijker om de grootte van de uitgekeerde bedragen zelf in te vullen. "Dat de Franstalige partijen hun verzet tegen de splitsing van de kinderbijslag laten varen, is behoorlijk revolutionair", vindt een Vlaams partijkopstuk. Maar de N-VA heeft zijn vette vis nog niet binnen. Er rijst immers al meteen een stevige discussie over het beleidsniveau dat de kinderbijslagen zou mogen verdelen. De N-VA vindt dat die bevoegdheid de gemeenschappen toekomt: hoofdzakelijk de Vlaamse gemeenschap en de Franse gemeenschap. Persoonsgebonden materies, waar de kinderbijslag duidelijk onder valt, zijn volgens de wet immers gemeenschapsbevoegdheden. Maar de Franstalige partijen willen de kinderbijslag enkel overhevelen naar de gewesten: naar Vlaanderen, naar Wallonië én naar Brussel. In het N-VA-plan is voor Brussel een ingewikkelde constructie uitgedacht door socialezekerheidsspecialist en kersvers Senaatsvoorzitter Danny Pieters, maar die kan de Franstaligen niet bekoren. De N-VA ziet het dan weer niet zitten dat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest eigenhandig bevoegd zou worden voor het verdelen van de kinderbijslagen. De Vlaams-nationalisten willen het gewest ontvetten, en extra bevoegdheden passen niet in dat plaatje. Zeker geen bevoegdheden van die omvang. Ook de traditionele zuilen van de grote partijen (vakbonden, mutualiteiten, ...) dreigen dwars te liggen. ‘Een splitsing van de kinderbijslagen zou een grote symboolwaarde hebben’, zegt een vakbondsbons. ‘Voor de eerste keer zou worden geraakt aan de sociale zekerheid. De vakbonden hebben zich daar altijd tegen verzet, dat hebben we trouwens ook nog eens herhaald aan De Wever tijdens de informateursfase. Als je begint met delen van de sociale zekerheid, waar de kinderbijslagen een wezenlijk onderdeel van vormen, te regionaliseren, is de drempel weg om dat ook met andere delen te doen. Dat zou dodelijk zijn voor de solidariteit.’ Naast de kinderbijslag groeit naar verluidt ook een consensus over de verdere regionalisering van het arbeidsmarktbeleid. Dat is al deels in Vlaamse, Waalse en Brusselse handen, bijvoorbeeld als het over de begeleiding en activering van werklozen gaat (de VDAB In Vlaanderen). Maar de opvolging en de eventuele sanctionering van werkzoekenden is een federale materie, in handen van de RVA. Dat zorgde de voorbije jaren voor heel wat conflicten tussen de verschillende beleidsniveaus. De Vlaamse minister van Werk, Philippe Muyters (N-VA), en zijn voorganger Frank Vandenbroucke (sp.a), dezer dagen een belangrijke gesprekspartner voor Di Rupo als het gaat over het arbeidsmarktbeleid, dreigden herhaaldelijk met een belangenconflict tegen hun federale collega Joëlle Milquet (cdH). Maar Vlaamse en Franstalige partijen zouden mekaar nu toch vinden in een verdere splitsing van het werkgelegenheidsbeleid. De werkloosheidsuitkeringen zouden wel een federale bevoegdheid blijven. 23.07.2010 Lees ook:
|
© 2010 Vlamingen in de Wereld - Costa Blanca. Informatie van deze website mag niet gekopieerd of gepubliceerd worden zonder toelating van de uitgever. |