In de Vlaamse kwaliteitskrant De Standaard stond vorige week een triomfantelijk artikel te lezen waarin gesteld werd dat de Catalaanse deelregering op het punt staat de corrida’ss, de stierengevechten, te verbieden. Uitzonderlijk is dit niet want in de Vlaamse pers duiken elk jaar wel artikels op waarin de corrida’s omschreven worden als ‘een barbaars spektakel’ en waarin elke poging om ze te doen verbieden begroet wordt als een grote overwinning voor de menselijkheid.
De leugens van de antitaurinos
Ik respecteer volledig de houding van de ‘antitaurinos’, degenen die tegen de corrida’s gekant zijn, maar ik betreur het dat in een krant als De Standaard, compleet foute informatie over dit spektakel gegeven wordt. Dit is trouwens gebruikelijk in artikelen die in Vlaamse kranten verschijnen over de corridas. De websites van de ‘antitaurinos’ staan ook bol van de verkeerde informatie. Hoewel de ‘aficionados’, de liefhebbers van de ‘toreo’, de kunst van het stierenvechten, de houding van de antitaurinos steeds respecteren, respecteren zij nooit de visie van de aficionados.
Een spektakel voor senioren?
Om te beginnen klopt het niet dat het publiek van de corridas gemiddeld 65 jaar oud is, zoals De Standaard meldt. Om dit vast te stellen volstaat het de televisiebeelden van de corridas of de foto’s ervan in de Spaanse kranten te bekijken. Het tegendeel is waar: de gemiddelde leeftijd van het publiek van de corridas schommelt rond de 40 jaar.
De belangrijkste corridas zijn in Spanje, in Frankrijk en in Zuid-Amerika te zien tijdens de ‘ferias’, series van corridas die georganiseerd worden in de arena’s van 1ste categorie in steden als Sevilla, Madrid, Valencia, Pamplona, Bilbao, Nìmes, Dax, Béziers... San Isidro, de feria van Madrid, die op dit ogenblik plaatsvindt in de Spaanse hoofdstad is de grootste en volgens velen de belangrijkste ter wereld. Ze bestaat uit 25 opeenvolgende corridas en de arena was vrijwel elke dag volledig uitverkocht. Ditzelfde gold voor de feria van Sevilla die plaatsvond na Pasen.
Een ‘rechts’ spektakel?
De bezoeker van de corridas is volgens De Standaard een Spanjaard die stemt op de centrum-rechtse Partido Popular (Volkspartij). Hierbij wordt stilzwijgend gesuggereerd dat het publiek in de arena’s vooral bestaat uit rechtsgezinde Spanjaarden. De socialisten gebruiken dit argument al sinds het Franco-tijdperk om de corridas in een fout daglicht te stellen. Generaal Franco beging inderdaad de enorme vergissing om de corrida ‘la fiesta nacional’ (het nationale feest) te noemen en daarom is sindsdien de corrida in de ogen van de socialisten (en van alle linkse partijen, maar zeker niet in die van de linkse intellectuelen) een ‘fascistisch spektakel’.
Dit is een volkomen onzinnig argument. Franco was niet eens een aficionado, hij hield niet speciaal van de stierengevechten. Wel liet hij zich graag in het publiek zien met bekende torero’s uit zijn tijd zoals Manolete of El Cordobés omdat hij dacht dat dit goed was voor zijn populariteit.
Noch links, noch rechts
De corrida is links noch rechts. In de arena van Madrid waren de afgelopen dagen herhaaldelijk linkse politici en de links georiënteerde rechter Baltasar Garzón te zien, evenals de Spaanse koning Juan Carlos en zijn dochter, prinses Elena. De corrida zoals wij die nu kennen ontstond eeuwen geleden en er valt geen enkel politiek label op te kleven.
Onderdeel van politieke actie
Al de pogingen om de corridas te verbieden in Catalonië hebben niets met het spektakel an-sich te maken, ze zijn uitsluitend politiek geïnspireerd. De Links Republikeinse Partij van Catalonië (ERC) wil de corridas verbieden omdat ze ‘spaans’ zouden zijn en niet ‘catalaans’. Dit is een onderdeel van hun strijd voor de onafhankelijkheid van Catalonië, net zoals hun taalpolitiek. De ERC wil het Catalaans als eerste taal in Catalonië en het Spaans als tweede taal, niet omdat ze zo bijzonder houden van het Catalaans (er zijn relatief weinig politici die überhaupt Catalaans spreken), maar wel omdat dit eveneens een middel kan zijn om hun onafhankelijkheid te realiseren.
Dat de ‘aficion’, de liefde voor de corridas, dood zou zijn in Catalonië is eveneens een fabeltje. De Monumental van Barcelona is telkens als er corridas georganiseerd worden zo goed als uitverkocht. Twee andere regio’s die in Spanje eveneens naar onafhankelijkheid streven, het Baskenland en Galicië, begrijpen dat de ‘toreo’ niets met politiek te maken heeft en gaan rustig door met het organiseren van corridas, tot grote tevredenheid van de talrijke Spaanse en buitenlandse liefhebbers.
Een springlevend spektakel
Ondans alle pogingen van de ‘antitaurinos’ om de corridas te verbieden, is het spektakel kerngezond niet alleen in Spanje, maar ook in Frankrijk en in Zuid-Amerika. De toeschouwers van de corridas zijn geen sadisten, zoals de ‘antitaurinos’ beweren, maar gewoon liefhebbers van de ‘toreo’. Als ze hun strijd met open vizier willen voeren, dan zou de eerste stap van de ‘antitaurinos’ moeten zijn: ophouden met het verspreiden van onjuiste en bedrieglijke informatie over de corrida en over de ‘toreo’.
Het is bijzonder jammer dat een kwaliteitskrant als De Standaard op een dergelijke manier informeert over de corridas.
Herwig Waterschoot
24.05.2009
